Featured

DE 80 KERKENTOCHT, 2 augustus 2020

DSC00910 - kopie (2)DE 80 KERKENTOCHT,

PUTTERSHOEK, 2 augustus 2020

Jacqueline heeft een tocht van 80 km uitgezet voor haar wandelcluppie. Wij hebben daar 117147938_2646016052311984_5509629380428620004_nook wel oren naar, weer eens een 80 na al die maanden van de corona-stop. En hoera!!! We mogen mee. Jacqueline haar Tom gaat ons verzorgen, dus dat zit DSC00889goed, en wij voegen daar Jaimy aan toe, die ook een handje kan helpen, en die het gewoon gezellig vindt om er bij te zijn.

Kwart voor vijf verzamelen we in huize van Drongelen/Keizer om om vijf uur te vertrekken. Dat loopt door een verslapen metgezel iets uit tot half zes, maar DSC00894daar gaan we dan, het ochtendgloren tegemoet..

LUS 1

Langs aardige optrekjes en de molen van Puttershoek gaan we de eerste etappeplaats Cillaarshoek door. DSC00899Letterlijk door, want voor we er erg in hebben zijn we de plaats na de kerk al weer uit. Het is gezellig met elkaar. Lachen en serieuze gesprekken wisselen af en af en toe gaat Frans live voor het thuisfront. Hoewel DSC00900het zondagochtend om een uur of zeven nog wel mee zal vallen met de kijkers. Dat live lukt pas bij poging twee, want je moet wel de knop indrukken…….

Kwart over zeven wordt de eerste wagenrust rond 10 DSC00902km bereikt. Maar van de wagen nog geen spoor. Tot grote hilariteit van allen blijkt Tom een afslag te vroeg te hebben genomen, maar na een enkele minuut komt hij toch. Langs de kerk gaan we verder. Over de omgeving kunnen we kort zijn: voornamelijk typisch Hoekse Waard. Via Maasdam gaan we de DSC00903fraaie Boezemvliet over en komen langs de schaatsbaan van Kees Verkerk weer in Putterhoek DSC00907terug waar koffie en fris met een punt échte Limburgse Vlaai en eierkoeken op ons staan te wachten.

117035911_2645219059058350_5387945556731178847_oLUS 2

Ronde twee start weer richting Maasdam, maar nu gaan we richting ‘ s Gravendeel langs een schutsluis, molen en een haventje, en met af en toe een stukje DSC00911onverhard. We gaan het dorp in langs de kerk en komen zo langs de sponsor: Jacky mode. Als we weer terug lopen richting de Dordtse Kil worden twee pontons met silo’s langs gevaren. Die zie je op de Rijn bij ons niet. Maar Frans vertelt dat hij in Dordrecht ook van alles langs ziet varen.

DSC00912We vervolgen de route over de Heinenoordtunnel om in Mookhoek te komen. Carla vind het inmiddels DSC00914genoeg, dus we bellen Tom die haar op komt halen. Het is ondertussen best warm geworden. De zon schijnt fel op ons neer en de voorspelde 24 graden voelt aan als 30+.

Er volgen nog veel meer fotogenieke, bloemrijke bermen alvorens we langs de kerk van 117108159_2646016555645267_5423256893248379888_nPutterhoek terug komen op de rust waar een pastasalade en soep op ons wachten. We worden DSC00934door Tom, met een beetje hulp van Jaimy, in de watten gelegd. De schoenen kunnen even uit en de eerste blaren worden vakkundig door Frans behandeld. Zes minuten voor tijd krijgen we een

seintje van Larissa zodat we ons klaar kunnen maken voor vertrek voor ronde 3.117276143_2646017098978546_7156124013230732327_n

Lus 3

Die voert weer via Maasdam richting recreatiegebied Binnenmaas. Daar staan wat oude DSC00964fruitbomen langs de weg en we volgen een pad tussen DSC00967de knotwilgen door. We komen langs fraaie boerderijen en huizen met riante tuinen. Bij een park staat een bord met ‘PARK SELECTIEF TOEGANKELIJK’. Wat de selectie is staat er niet bij, dus we concluderen maar dat wij tot de selectie behoren. Westmaas volgt, ook een molen en kerk rijk, en we zoeken de binnen bedijkte Maas op waar zo langs het water wat wind staat, een hele verademing.

Bij een picknicktafel staan Tom en Jaimy ons op te wachten met drankjes, hapjes en yoghurt en vla. Dat laatste smaakt altijd. Ondertussen worden we bijna belaagd door een 117099879_2646016395645283_1613744192003585917_ngroepje kippen en hanen. Als Arien er één aan een tukje wil laten happen, is hij het hele koekje in één keer kwijt.

DSC00985Opeens begint er iemand het liedje ‘mooi was die tijd’ van Corry Konings te zingen en om de beurt vult iemand iets aan als de voorganger het niet meer weet. Jacqueline draait zich om en zegt “heee Peet, heb je het gehoord? Ik zong niet mee!” (Een oud geintje van wandelmaat René DSC00986die ooit gedreigd heeft haar mond dicht te plakken met ducktape en haar vast te binden aan een boom als ze gaat zingen.) Maar Peter zegt geen ducktape te hebben en in de Hoekse Waard zijn DSC00988de bomen niet dik gezaaid. Die aan de overkant van het water is te ver weg!

Maar buiten veel onzin komen ook serieuze onderwerpen aan de orde. Met Arjan Lukken gaat het 116686520_2646017362311853_2566012997964284945_ngesprek over onze kinderen en de problemen die zich met het opgroeien 117288765_2646017165645206_4118119988783208163_nvoor kunnen doen.

Als we langs een pruimenboom lopen plukt Frans daar een pruim uit en Arian volgt zijn voorbeeld. Als Frans zegt dat hij lekker is plukt Peter ook voor mij DSC00992een pruim. Maar het kleine hapje dat ik proef komt er met dezelfde gang weer uit. Hij is vreselijk zuur! Ook Peter hoeft deze niet. Niet veel verder staat er een doos met appeltjes. Gratis mee nemen staat er bij. Arian neemt er een uit. “Lekker?” Volgens hem wel, maar deze zure appel ‘Granny Smith?’ Smaakt me ook al niet. (Gestolen goed gedijt niet, maar gekregen goed dus ook niet!)

117106152_2646016578978598_7584135211770680469_nEr volgt wat bebouwing met dijkhuizen, een fraaie molen en FC Binnenmaas. Ik weet dat ik hier ooit gewandeld heb tijdens de Biwanto-tocht, was de start toen hier??? Ik weet het niet meer, dat was een jaar of 117160992_2646016948978561_7649700434273795719_ndertig terug. Langs een ophaalbrug komen we na een trappetje bij het lieflijke haventje van Puttershoek. Het wandelkluppie gaat springend naar boven als bij de wekelijkse wandel-trainingen. En Larissa wil met Arien op de foto…. maar wel op 1 1/2 meter. Zo wandelen we langzaamaan  richting Puttershoek waar Tom ons opwacht met een enorme berg broodjes knakworst. Hoe weet hij nu dat we daar nu wel trek in hebben???

DSC00993Na de behandeling van nog meer blaren, Frans heeft het er maar druk mee, moet er toch nog een rondje gedaan worden. Arjan Lukken en Anita zijn houden het vanaf hier voor gezien en ik moet eerlijk zeggen dat ik ook best moe ben. Door de vroege start heb ik maar vijf uur geslapen en het is vreselijk warm. Cora DSC00995is ook gezellig langs gekomen en rijdt met Anita gezellig naar de laatste twee wagen-stops.

Lus 4

Ik loop even op met Arjan Bogerd, een meubelstoffeerder die ik voor deze tocht nog nooit 117199779_2646017625645160_5576974473385988719_n(bewust) heb gezien. We kletsen bij over onze levens. Dan verruilen we de verharde wegen voor een onverhard pad onderaan de dijk. Het is er prachtig DSC00999met paars bloeiende kattenstaart. Af en toe moeten we een hek over, maar ook dat lukt nog wel. Bij een monument voor een gesneuvelde soldaat in WOII sta ik even stil en loop dan door naar de wagenrust waar oa hardgekookte eitjes staan te wachten.

DSC01003Daar besluit ik dat ik het na 68 km genoeg vind. De overige zes gaan wel door. Ik rij ook met Cora mee naar de laatste wagenrust waar we, heerlijk zittend in DSC01004het zonnetje, de laatste dappere zes opwachten.  Die gaan na de rust verder Heinenoord in. Wij draaien achter hen ook de dijk op en als we daar rijden denk ik eerst ‘ik had het laatste stuk wel weer mee kunnen lopen’. Maar hoe langer we over de dijk rijden hoe meer ik denk ‘gelukkig niet’.

117224771_2646035348976721_3502695973941292581_oOnderweg hebben de zes best lol. Jacqueline bekijkt haar opgezwollen handen. En vraagt dan in de groep “zijn die van jullie ook zo dik?” De heren kijken op van: ‘Pardon, dat vraag je toch niet!’ en ‘Daar zit ik nu helemaal niet over na te denken…..’ De route voert via Blaaksedijk , met zoals de naam al zegt errug veel dijk. Het stuk groen dat Jacqueline in gedachten had wordt hier overgeslagen, omdat sommigen het inmiddels wel gehad hebben.

Ik loop rond vijf over negen met Anita, Cora en Tom de wandelaars een stukje tegemoet om de finish te filmen van de laatste zes dy-hards. Ik kan maar één ding zeggen na deze tocht: medewandelaars bedankt voor de gezelligheid, voor de inspirerende aanspraak onderweg, Tom en Jaimy, bedankt voor alle goede zorgen, we kunnen niets bedenken dat we gemist hebben, en Jacqueline, dank je wel voor alles!

117098899_2646017875645135_9070461450693048360_n

Alle foto’s, ook met dank voor het lenen van Jacqueline,  zijn te vinden op:

https://photos.app.goo.gl/ptsr9ZJqPxkqzZNi8

 

 

 

Featured

HEUVELLAND DRIEDAAGSE, 27 / 30 juli 2020 (nog niet gecorrigeerde / definitieve tekst.)

HEUVELLAND DRIEDAAGSE.

LIMBURG, 27 / 30 juli 2020

We gaan er lekker een weekje tussenuit naar Zuid Limburg. Eigenlijk stond de heuvelland-vierdaagse op het programma in week 32, maar deze gaat, net als veel andere wandelevenementen, niet door. Dus een week eerder een beetje fietsen, geo-cachen, wandelen en van alles bekijken, of een combinatie daarvan.

ANWB STADSWANDELING MAASTRICHT

27 juli 2020

Als eerste staat een stadswandeling door Maastricht op het programma. Slechts 6 km, dus we kunnen best op de fiets van Sibbe naar Maastricht vinden we. De 11 km er heen gaat DSC00682voornamelijk bergafwaards dus we zijn er zo. Links en rechts pakken we nog een cache op en dan parkeren we onze fietsen in de bewaakte fietsenstalling en gaan vanaf het station van start.

DSC00684Er is genoeg te zien in de stad, om te beginnen de fraaie St Servaasbrug, vernoemd naar de beschermheilige van deze stad. Ooit was hier een doorwaadbare plaats in de Maas. Om de verbinding betrouwbaarder te maken, werd hier reeds in de Romeinse tijd een brug gebouwd, iets ten zuiden 116581274_3147465562017008_1826546785013001955_nvan de huidige brug. In 1963 zijn bij baggerwerkzaamheden sporen van de brug gevonden die bestond uit houten palen, met een ijzeren punt, die rondom waren verstevigd met stenen, deels DSC00687afkomstig van afgebroken (Romeinse) gebouwen en graven. Er werden 200 gebeeldhouwde stenen boven gehaald. Uit de datering van het hout kwam naar voren dat het in 38 na Chr. was gekapt. In 1139 gaf Koning Koenraad III de brug aan het kapittel van Sint Servaas. De brug moest onderhouden worden door de tolgelden, die niet toereikend waren. Dat leverde regelmatig geschilpunten op met de gemeente Maastricht. In 1275 voltrok zich een ramp toen er een processie over de brug trok, waarbij veel mensen op de been waren. De brug kon het gewicht niet aan en stortte in. Twee tot vierhonderd mensen vonden hierbij de dood. Tussen 1280 en 1298 werd de huidige brug gebouwd, gefinancierd door Maastricht en met de verkoop van aflaten. Hij telde negen bogen met een houten deel aan de buitenzijde, dat kon worden afgebroken in geval van een belegering. In september 1944 werd de brug voor de laatste maal opgeblazen. Daarna werd het door het nu nog aanwezige hefdeel vervangen.

Er zijn in de oude stad veel mergelgebouwen te bewonderen, en de kolossale onze lievevrouwenbasiliek valt wel heel erg op. Op het plein is het druk met toeristen die op DSC00695de terrassen zitten. Ik wandel er langs om te proberen een goede foto te maken van het gebouw, maar daar is het te groot voor. We nemen binnen een kijkje bij de prachtige heiligen beelden en de kleurrijke Mariakapel.

DSC00701We wandelen verder onder de Helpoort door, een oude stadspoort en gaan de oude stadsmuur op met uitzicht over de groene bolwerken. Op een bastion staat een  kanon en de vijf koppen. Deze naam dankt dit rondeel aan het volgende feit: in 1638 werden vijf hoofden van een groep verraders, waaronder vijf geestelijken, op de wal tentoongesteld op een houten staak.

 

We zien een echtpaar dat (ook) aan het geo-cachen is. Straks maar eens zien wat er hier nog meer ligt aan multi-caches. We nemen een  kijkje bij de Bisschopsmolen, een waterradmolen, en volgen veel stadsmuur. Daar is hier in Maastricht nog heel wat van over.

We treffen geregeld struikelstenen, herinneringen aan in WOII weggevoerde en vermoorde Joden, fraaie gevelstenen, veel Maria’s en kunst. En de kolossale st Janskerk en st Servaaskerk die pal naast elkaar staan.

Op de markt, voor het oude raadhuis, eten we een broodje, en zien het echtpaar weer dat ook langs komt voor de geo-cache ‘Van kluis tot kookhuis’ die al 4.650 favorieten heeft gekregen. Helaas is deze niet op maandag te doen. We nemen toch maar een kijkje in de winkel waar hij onder zit, en informeren tussen neus en lippen door naar de geo-cache waarop wordt gereageerd met: “zoek maar op.” Dat gaan we doen. Maar wat een mogelijkheden om de stash te verbergen! We bevinden ons in de kluis van een voormalig bankgebouw gevuld met bijna 1400 lockers! De info goed lezend, vinden we toch redelijk snel de juiste.

We besluiten ook nog een multi-cache te doen, en zo maken we nog een rondje van zo’n twee kilometer door de stad. Het is nl. nog te vroeg voor het diner in de stad. ‘Wandelen op en langs de stadsmuren’ heet deze multi, en dat doen we. Om de coördinaten van de eind-cache te vinden moeten we diverse jaartallen ontleden op infobordjes. En zo worden we terug gevoerd naar het oude, langdurig belegerde Maastricht dat muren nodig had om zijn inwoners te beschermen. Na de Onze lievevrouwenbasiliek is het coördinaat compleet en wandelen we naar de plek aan de Maas waar deze zou moeten liggen. Helaas vinden we deze ook na lang zoeken niet. Maar vóór ons ook al enkele mensen niet……. dus waarschijnlijk is hij weg.

Inmiddels is het de hoogste tijd voor het diner. Het broodje kebab op een bankje in de zon smaakt heerlijk, en daarna vangen we de thuisrit aan. En die terugrit gaat natuurlijk vooral de heuvel op, wat nog een hele trap is. Maar we komen er fietsend en/of deels lopend.

Vandaag 9,3 km gelopen.

BLAUWE PAALTJESROUTE

VALKENBURG (AAN DE GEUL) 28 juli 2020

Vandaag nemen we de fiets naar Valkenburg en rijden naar een pad langs de Geul. Ik DSC00668weet dat daar een kluizenaarswoning en een kruiswegstatie te vinden zijn. En de drie beeldjes niet te vergeten. De blauwe paaltjesroute gaat in ieder geval langs de twee eerst genoemden. We zetten de fietsen vast en klimmen vrijwel direct een hoge trap op om bij de spoorlijn uit te komen. Die volgen we een stukje en mogen er dan via een lieflijk voetgangersbruggetje overheen richting Schaelsberg en kluis.

Ik heb lang gedacht dat (alle) kluizenaars in huisjes, uitgehouwen in de mergelheuvels, woonden. Maar hier woonden de kluizenaars in een leuk wit huisje. Op het grasveld er naast staat een fraaie kruiswegstatie. Het is nu rond een uur of één en heerlijk koel onder de bomen. De uitzichten over het Limburgse heuvellandschap zijn fraai met een blauwe lucht met schapenwolkjes er boven. Als we langs de weides en akkers gaan is het wel warm. Op de Goudsberg hebben we weer een schitterend uitzicht en dat hadden (zeggen de infoborden daar) de Romeinen ook al uitgevonden. Destijds stond hier een wachttoren van 9 x 12 meter, en vermoedelijk in Klimmen, waar nu de kerk staat, ook een, net als op de plek waar nu de kasteelruïne van Valkenburg staat.

Een andere theorie is dat hier een uitkijktoren door een lokale wildbeheerder is gebouwd waar, in tijden van nood en onraad, ook geschuild kon worden. We gaan met nog meer fraaie uitzichten richting de grens van Oud Valkenburg. Over lommerrijke paden volgen we de grens tot we aan de rand van het centrum komen.

Daar besluiten we een multi-geo-cache door het inmiddels hete, centrum te volgen. Vanaf het Spaanse Leenhof, nu het oudste VVV van Nederland, maken we een rondje door het toeristische centrum. De eindcache ligt buitenaf, dus die bewaren we voor straks op de fiets. We vervolgen de blauwe paaltjes route en komen weer uit bij de fietsen. Uiteraard nemen we een kijkje bij de drie beeldjes, een Calvariegroep, en rijden langs de kastelen Genhuus en Schaloen terug naar Valkenburg. Bij een kuuroord vinden we letterlijk de beloofde schat. (Kortgeleden werd er in Valkenburg een bijzondere vondst gedaan. Wandelaars stuiten op een schatkist afkomstig van de Spaanse kroon. Helaas is de schat op mysterieuze wijze verdwenen. Alleen Geocachers slagen erin om hem terug te vinden. De geheime locatie wordt bekend wanneer ‘Het mysterie van het Spaanse Leenhof’ wordt opgelost.)

Vandaag zo’n 6 km gewandeld.

ROND DE RIESENBERG

CADIER EN KEER,30 juli 2020

Woensdag rijden we naar Cadier en Keer om de ANWB route ‘Rond de Riesenberg’ te wandelen. Er naartoe is nog een flinke fietstocht tegen de heuvels op. We parkeren de fietsen en starten langs de velden waar druk gehooid wordt. De route is niet gemarkeerd, maar met de beschrijving en plattegrond lukt het ook. Bij een kruisbeeld ligt een cache met de toepasselijke naam ‘op doortocht’ dus daar stoppen we even. We hebben al wat kruisbeelden gezien deze week. De tekst bij één: ‘of je nu links of rechts af gaat, welke keuze je ook maakt, je komt me overal tegen.’ Moet je hier in Limburg erg letterlijk nemen.

Langs tarwevelden en fruitbomen gaan we het beboste in over de zogenaamde holle wegen. Uitgesleten door waterstromen, maar nu droog. Op de bodem ligt meegevoerd grind. Gaandeweg komen we bij verse holen in de mergelheuvels die we passeren. We vermoeden dat die door dassen zijn gegraven. Later zullen we ook borden tegen komen: pas op, overstekende dassen. We passeren ook wat afgesloten mergelgroeves. Het valt wel op dat we verder geen andere wandelaars zien in dit fraaie wandelgebied.

We wandelen even in het open met zicht op Maastricht, en gaan dan weer het lommerrijke in en langs een wijndomein Riesenberg. In de hogere mergelheuvels zijn grotere mergelgrotten te zien, en er komen ons nu af en toe wandelaars tegemoet. We komen bijna op het punt waar de fietsen staan, maar hebben nog een ommetje voor de boeg.

Het valt ons op dat we al de hele route de gele paaltjes volgen. Als onze slimme navigator Jaimy nog eens op de route kijkt bevestigd een van de eerste zinnen dat we idd. de gele paaltjes moeten volgen. Langs weilanden met schapen komen we bij aardkundig monument Örenberg waar een aardcache ligt. (Tussen 1.000.000 en 800.000 jaar geleden stroomde de Maas vanuit de Vogezen en Ardennen over de Örenberg. Het water van de rivier nam daarbij grind, zand en klei mee. Op dit punt spoelde een acht meter dikke laag grind en klei aan. Kalkrijk water dat door deze laag naar beneden sijpelde, vulde de poriën op. Na verharding ontstond een natuurlijk ‘beton’. Deze zeldzame geologische afzetting staat bekend onder de naam ‘Örenberg-conglomeraat’. )

Langs meidoornhagen, die hier veelvuldig over lange afstanden te vinden zijn, komen we toch bij de fiets terug. We besluiten door te rijden naar Margraten om een kijkje te nemen op de Amerikaanse erebegraafplaats. Maar als we daar rond vijf uur aankomen blijkt deze al gesloten te zijn. Nu was dit toch de snelste route terug naar de camping, dus erg is dat verder niet, alleen jammer. Ach, gaan we morgen gewoon nog ff terug.

Wandelroute 9 km.

Featured

LIMESPAD 6, 12 juli 2020

DSC00574 - kopie (2)ROMEINS LIMESPAD 6

WIJK BIJ DUURSTEDE – RHENENSE BRUG 12 juli 2020

Vandaag rijden we naar vlak bij het eindpunt, station Rhenen, vanwaar we de trein en de bus naar Wijk bij Duurstede nemen. Voor het eerst met een mondkapje voor in het 20200712_075735OV! Dat is ongeveer even lang reizen als fietsen, maar nu kunnen we na afloop direct met de auto naar huis, DSC00510in plaats van eerst de fietsen nog ophalen. We houden het vandaag ook korter dan vorige keer ivm Peter zijn enkel, die gelukkig wel al bijna over is.

Vlak bij waar we geëindigd zijn stappen we uit de bus en wandelen langs de Rijn. Het eerste bankje dat we passeren benutten we gelijk voor een bak koffie en een boterhammetje. Het is al heerlijk in de zon. Peter ziet iets glimmen bij de bank en haalt een armbandje met kleine St Jacobsschelpjes te voorschijn. En dan lopen we nu nog niet eens het Pelgrimspad.

Nu echt van start, waarbij Peter naast het pad stapt. Au!!! Hij krijgt weer een klap in zijn enkel. Even denken we dat we terug kunnen naar de bus, maar gelukkig gaat het snel weer goed. De enkel lijkt bijna wel soepeler geworden.

DSC00518We snoepen wat bramen langs het pad, pikken zaden van kleurige stokrozen en bekijken de nagebouwde DSC00523Dorestaddammen. Dan wandelen we verder langs een Krommerijnder (boot) naar het oude DSC00527Dorestad. De Rijnstraat leidt ons naar het stadhuis en de achterliggende kerk. Een gevelsteen met Bonifatius en dan gaan we een smal en laag poortje onderdoor.

Na een stemmig grasveld waaromheen oude huizen staan bereiken we kasteel Wijk bij Duurstede, of wat daar nog van rest. Eén toren is mooi gerestaureerd, de andere is echt DSC00551een ruïne. Het binnenplein is in gebruik als terras, maar het geheel doet rommelig aan. DSC00553Zoals het gedicht aan een stuk muur zo mooi verwoord: Deze afgebroken muren en torens, oprecht. Om eeuwen te verduren zijn nu allengs geslecht, en staan gereed te dalen hoe blonk hun pracht DSC00558weleer En wat is nu hun pralen? Een ruïne en niet meer.

We gaan de Rijndijk op, langs een steen met het gedicht van Marsman, richting de pont en verlaten daarmee Utrecht.

We passeren het kunstwerk TOT HIER, verwijzend naar de Limes. We gaan de dijken op DSC00573langs de Rijn met prachtig bloeiende bermen. Op een muurtje nemen er even tijd voor o ze melk-break. Er passeren ons drie wandelaars die de alternatieve Alkmaarse vierdaagse lopen en een viertal wandelaars kijkt naar de skyline van Zaltbommel. Wij weten het beter want we zijn net overgevaren uit Wijk bij Duurstede.

DSC00579We wandelen Rijswijk door, een pittoresk dorpje waar honing te koop is bij een kraampje en het huis ‘De Wildeman’ te DSC00584vinden is. Tussen het gele boerenwormkruid grazen enkele konikpaarden en een gezin ooievaar onder een blauwe lucht met schapenwolkjes. Een koe steekt voor ons de weg over. We proberen er de boer DSC00585die bij zijn boerderij zit op te attenderen, maar de oude boer lijkt druk met zijn telefoon. Hij merkt zelfs niet dat er inmiddels twee koeien over zijn erf stieren.

DSC00592Langs het water staan oude steenfabrieken, aan de andere kant schattige huisjes, waaronder dijkhuisjes en campings. En soms een infobord waarop staat dat hier in de buurt fibula’s (kledingspelden), munten, DSC00586een helm en en vaas zijn gevonden. Maar waar we misschien wel het meest naar uitkijken is het DSC00594kersenkraampje dat we in de buurt van Maurik treffen. Er zijn ook heel veel kersenboomgaarden te zien, vele overdekt met netten tegen de vogels of er hangen glimdingen, klinken kanonschoten of luid DSC00597vogelgekrijs uit luidsprekers. En idd., daar is geen vogel te zien. We gaan verder ongemerkt aan Maurik DSC00602voorbij, hooguit een blik werpend op de Jumbo vlak langs de dijk en de jachthaven met een geo-cache-trail langs diverse eilandjes in het water. Die zijn prima met een boot of kano te doen volgens de omschrijving, maar DSC00610zwemmen wordt afgeraden ivm de snelvaarzones. De eerste ligt echter vlak langs de route, dus die pikken we op, en stappen daarna weer voortvarend door. Het is druk op de dijk met auto’s, 20200712_122113racefietsers en gewone toeristen op de fiets. De zon staat hoog aan de hemel, het is best warm geworden en er zijn geen routestickers meer te DSC00612zien. Een kijkje op de kaart leert dat we bij de cache af hadden moeten slaan. Maar rechtdoor lopend zouden we weer op de route komen, dus we gaan door. Na het pontje van Amerongen DSC00617wandelen we weer op het Limespad. Het is druk op de dijk met auto’s, racefietsers en gewone toeristen op de fiets.

DSC00623Ingespannen kijkend naar yourthe’s en pipowagens op een alternatieve camping, gaan we weer te ver door over de dijk. Gelukkig nog niet heel ver, dus deze keer DSC00629gaan we wel terug, want anders gaan we Lienden missen.  Het is ook een aangename wisseling van parkoers. De velden zijn hier veel groener, er grazen DSC00630schapen en er zijn fruitgaarden en boomkwekerijen te zien.

We gaan langs de rand van Ingen met een molen en ooievaarsnest, en ook van Lienden zien we niet meer DSC00633dan het plaatsnaambord. (Hier zijn in een boomgaard wel Romeinse munten uit de vierde en vijfde eeuw gevonden. De schat is DSC00635vermoedelijk rond 460 na Chr. Begraven, niet lang vóór de definitieve val van het West-Romeinse rijk.) Soms liggen huizen als pareltjes in het groen langs ons pad, en uiteindelijk DSC00641gaan we Kesteren wel in. Hier moet iets van de Romeinen te zien zijn, maar het boekje geeft verder geen info. Googlen levert op dat hier in DSC006431974 een grafveld met 70 Romeinse soldaten gevonden is waarbij ook een aantal paarden begraven lag op de plek waar nu de nieuwe wijk Prinsenhof ligt. We kunnen niet zo snel uitvinden DSC00646waar dat is, dus we besluiten straks met de auto terug te rijden. En de helm die hier gevonden is……. die ligt in museum ‘het Valkhof’ in Nijmegen.

DSC00652Eerst maar terug naar de auto. Vlak voor de brug naar Rhenen verlaten we de route en gaan de brug over de Rijn over, met prachtig zicht op de skyline van Rhenen DSC00653met zijn imposante Cuneratoren, en komen dan al snel bij de auto. Terug naar Kesteren, maar hoe we ook zoeken, wij vinden nergens een gedenkteken. Uit armoede pakken we DSC00649dan nog maar wat caches mee alvorens naar huis te rijden. Peter heeft verder geen last meer gehad van zijn enkel en we hebben de route weer heerlijk uitgelopen.

31,5 km 9:30 19:30 uur.

Featured

STADSTOCHT, 7 juli 2020

DSC00382 - kopie (3)

VOORLOPEN STADSTOCHT,

Samen op Pad, Woerden, 7 juli 2020

Ik wandel naar het punt vanwaar we willen gaan starten met de Samen Op Pad tocht die op de agenda staat/stond voor 2 september, en ga dan via de aanlooproute naar de Rijn. Daar wandelen we wel een stukje contra aan vorig jaar, maar anders-om ziet DSC00388 - kopiehet er ook anders uit. Er is genoeg te zien langs het water zoals het bankje met de tekst: ALLES WAT JE NODIG HEBT LIGT LANGS DE KANT VAN DE WEG. En die met: DSC00392 - kopieAangeboden door de overkant. Dan zijn er inmiddels ook de nodige huisjes en allerlei tuinen en stukjes weide of moestuintjes gepasseerd en gaat het de brug over de Rijn over, net voor het DSC00396 - kopiebuurtschap Putkop. Het is zalig wandelweer, dus de jas is al om mijn middel geknoopt.

Er volgt een polderweg langs een katten-oversteek en monumentaal DSC00397 - kopiegemaal tot de weg rechts af gaat, waar je ook recht door een houtkade op kunt. Eerst heb je het idee dat je bij iemand de tuin in gaat, daarna vraag je je af of dit wel echt een pad is, maar dat is het echt wel! Halverwege gaat het regenen, dus ik wacht de ergste bui af onder wat bomen. Het is gelijk een stuk frisser dus de jas gaat weer aan. Als het nog niet helemaal droog is, vervolg ik toch mijn weg. Ik wil de route namelijk écht op de GPS hebben voor als mijn SOP door mag gaan. (Maar eerst de proef-soppen maar afwachten!) Het inmiddels natte gras maakt dat ik natte voeten en een natte broek krijg.

Aan het eind van het pad moet ik even rechts af, en daarna weer linksaf over een pad dat ik nog niet gelopen heb, maar dat wel op de kaart staat, en dat uit komt op de gewenste weg DSC00411 - kopieTeckop. Het pad blijkt niet een echt pad te zijn. Het is een weiland waar je doorheen mag lopen. Lekker DSC00412 - kopieavontuurlijk, vooral als ik aan het eind van weiland één, achter het hek, een kudde jonge koeien zie staan. Bijna aan het eind zien ze mij ook, ze blijken in DIT weiland te staan, en komen in draf op me af………. ehhhhh…. maar ze lijken de corona-regels in acht te nemen en houden netjes 1 1/2 meter afstand. Zonder kleerscheuren kan ik het volgende weiland ook doorkruisen.

Kijkend op de kaart zie ik dat er 200 meter van de route onlangs een  nieuwe geo-cache geplaatst is. En ja, die kan ik natuurlijk niet onbekeken laten liggen. Ff puzzelen onderweg. Daarna vervolg ik de DSC00419 - kopieweg naar recreatiegebied Oortjespad. Een bossige oase in het Groene hart. Ik wandel een rondje om het DSC00422 - kopiegebied heen waarbij ook een stukje weiland hoort met koeien. Maar deze dieren zijn een stuk ouder, minder nieuwsgierig en gelukkig te lui om te komen kijken.

DSC00424 - kopieDe accommodatie Kameryck is open, maar hier zal wel geen rust gehouden worden tijdens de tocht. En ik loop ook door langs de kinderboerderij waar de ooievaars nog op het nest zitten.

Aan het eind van de weg sla ik af Kanis in. Een klein dorpje….. waar de weg is DSC00442 - kopieopgebroken. Ik wordt de nieuwbouwwijk ingestuurd, maar kom helemaal niet goed uit. Als ik aan de andere DSC00443 - kopiekant van het water van de Kamerikse Wetering een poging waag gaat het wel goed. Achter het deel waar gewerkt wordt ligt een noodbrug en zo kom ik weer aan de juiste kant. Ik kan nu door naar Kamerik, een plaatsje DSC00449 - kopiewaar wat meer te zien is, zoals de prachtig beschilderde (voormalige) slagerij en gewoon een DSC00454 - kopiepittoresk beeld met de Kamerikse Wetering midden door het dorp. Bij een boekenkastje scoor ik een interieurtijdschrift en al snel sla ik af bij boerderij de Boer-inn waar ik de weilanden weer in ga. Maar eerst langs het terrein DSC00457 - kopievan de zwijntjes die nu buiten lopen. Een man en vrouw vragen of ik weet waar het groene DSC00461 - kopieklompenpad heen gaat, want dat lopen ze richting Kamerik. Ik zeg dat ik zo maar een rondje loop en dus niet weet hoe het klompenpad gaat. Maar aan het einde links af leidt naar Kamerik. De vrouw oppert dat het misschien ook maar beter is om gewoon een ommetje te lopen.

Ik duik nu echt de weilanden in. Een stukje over de dijk langs de Drecht en dan middels en klompenpad richting Woerden. In de lucht spelevaart een stel ooievaars.

DSC00472 - kopie

Over de ‘s Gravensloot, langs leuke optrekjes die over de polder uitkijken, zet ik koers DSC00475 - kopienaar landgoed Bredius. Een fraai landgoed met oude fruitgaarden waar op een paal een roofvogel relaxed DSC00481 - kopiezit. Maar de schijn zal wel bedriegen, hij houdt alles ongetwijfeld goed in de gaten.

Na het park ga ik een rondje door de oude stad. Ook hier zal geen horeca aangedaan worden zoals vorig jaar. Hoe het rondje precies gaat lopen ga ik achter de computer nog DSC00491 - kopieff uitvogelen, want ik ben nog niet langs de watertoren gelopen, en die zat er vorig jaar ook niet in. DSC00499 - kopieLangs het kasteel en de Bonaventurakerk zoek ik de Rijn weer op. Het laatste stuk voert langs het water en zo kom ik ook langs ons huis. Ineens vraag ik me af of we niet hier vandaan kunnen starten…….

Iets meer dan25 km, maar er moet vast nog wel wat af. 

Featured

ROMEINS LIMESPAD 5, 28 juni 2020

DSC00254 (2)

ROMEINS LIMESPAD, 

UTRECHT – WIJK BIJ DUURSTEDE, 28 juni 2020

Na twee keer vanuit de voordeur te zijn gestart, ‘vanuit je kot wandelingen’ noemt een DSC00205wandel-collega uit België het zo grappig, gaan we nu weer puzzelen. We willen niet met het OV, dus de fiets-auto combinatie wordt weer toegepast. Het DSC00210doorgaan hing nog even aan een zijden draadje. Peter is donderdag door zijn enkel gegaan. Maar onder het mom van ‘blijven bewegen houdt de spieren soepel’ heeft hij toch doorgewerkt, wat goed is gegaan, dus ook voor vandaag heeft hij er alle vertrouwen in dat het goed zal lukken.

DSC00214We plaatsen de auto in Wijk bij Duurstede en fietsen 23 km naar Utrecht. Onderweg zien we veel kersenboomgaarden waarbij we zeggen straks ergens 74314144_195455838509849_3920393447515504344_nkersen te zullen kopen voor onderweg. We zien ook alvast een kopie van de steen van Vechten, een Romeinse steen ter ere van de godin Viradecdis, in onze ooghoek een grenspaal en als we bij Utrecht Centraal zijn een bronzen beeld van een Romein die voor de gelegenheid voorzien is van een flesje bier. (Dan denk je gelijk aan tijdgenoten ‘de Germanen’ met hun gerstenat.) We parkeren de fietsen in de stalling en gaan dan op zoek naar het punt waar we vorige keer geëindigd zijn.

DSC00221Dan blijkt Utrecht Centraal best groot te zijn. We gaan de vele trappen van de Moreelsebrug op en af en het spoor over en zouden zo de oude stad in lopen, maar DSC00228daar zijn we niet gestopt. We gaan terug, alle trappen weer op en af, en nemen het boekje er maar bij. Weer terug naar de fietsenstalling dus en poging twee……. we besluiten de route maar op het eerste punt op te pakken waar we hem raken, en zo zien we nogmaals de Romein waar we maar een leuke selfie bij maken. En dan gaan we voor de derde maal de trappen nemen van de Moreelsebrug. Met de ochtendgymnastiek zit het vandaag gelijk goed!

DSC00230

We nemen nog drie maal de brug over de Rijn, die hier droog ligt ivm werkzaamheden, en gaan dan eindelijk lekker van start. Het is inmiddels half elf! De Rijn gaat hier over in het water van de bolwerken.

DSC00248We gaan dwars door het centrum, genietend van wat er allemaal te zien is. We halen een koffie to go, dat zal wel de enige mogelijkheid vandaag zijn. Rondom DSC00249 (2)de Dom is weer het een en ander te zien in het thema van de wandeling. De contouren van castellum Traiectum en volgens een kaartje moet hier ook een grenspaal staan. Maar die kunnen we niet vinden. Wel in het wegdek een bronzen baan waarop de Limes is uitgeschreven in alle landen en belangrijke plaatsen destijds. En dat helemaal van Engeland tot rondom de Middellandse in Noord Afrika.

DSC00253We genieten nog ff door, en na station Vaartsche Rijn volgen we de Rijn weer de stad uit. Een band van DSC00256kleurige klinkertjes geeft nog een keer de limes aan en we gaan het kastelenplantsoen in, waar we het eerste het beste bankje benutten voor onze eigen koffie met een havermoutkoek. Na 2 uur wandelen zit er nog maar 7 1/2 km op. Wat het kastelenplantsoen waar we doorheen lopen te maken heeft met de Romeinen? Dat zoeken we thuis nog wel op.

DSC00262Over de A12 gaand laten we de stad achter ons. En door het landelijke zetten we koers naar fort Vechten waarnaast castellum Fectio te vinden is. Tijdens de DSC00266bouw van het fort Vechten in 1869 kwam een groot aantal voorwerpen uit de romeinse tijd (70-250 na Chr.) te voorschijn, waaronder de beroemde Steen van Vechten.

Nu zijn alleen de contouren van het castellum te zien, maar wel duidelijk, als een halve meter hoge stenen rand. Evenals de contouren van enkele van de vele verblijven buiten het castellum waar de vrouwen en ambachtslieden woonden. En er is veel info te lezen, maar we moeten ook weer verder. Peter zwikt zijn enkel op een steen in het grindpad. Dat is even flink pijnlijk, maar het trekt gelukkig ook weer weg.

Eigenlijk moeten we fort Vechten door, maar corona gooit roet in het eten. We moeten er om heen, en dat is ff puzzelen, maar komt goed. We kijken op het voorplein rond en gaan dan verder om rondom Bunnik te wandelen.

DSC00293Dat is een prachtig stuk route. De Kromme Rijn volgend gaan we langs het buiten Rhijnauwen. Het is DSC00294er druk met het zonnige weer, en het water ligt vol kanoënde mensen. Opeens zien we een gezin langs het pad zoeken….. idd, er ligt hier en cache dus we zoeken even met ze mee. DSC00295Ook het volgende stuk pakken we wat caches op terwijl de kilometers in een lekker tempo onder onze voeten door gaan. Er is ook zo veel te zien!

Na een laag tunneltje onder de A12 gaan we het landelijke in richting Odijk. We vrezen DSC00311nu voornamelijk weilanden te gaan zien en open onder de hete zon te lopen. Gelukkig hebben we wat DSC00314flesjes drinken mee, en een hartig bifiworstje voor het nodige zout. Van Odijk zelf zien we niet veel, maar ook hier blijft het lommerrijk groen, met uiteindelijk het prachtige witte kasteel Beverweert als verrassing.

Na de statige oprijlaan vol eiken met processierupsen, Peter voelt het overal al kriebelen DSC00330zegt hij, raken we Werkhoven even aan en zoeken de Rijn weer op. We hebben nog altijd geen kersen DSC00331kunnen scoren, en alle fruitgaarden die we passeren zijn op zondag gesloten. Aan de morellenbomen langs de route wagen we ons maar niet. Als we een lus van de Kromme Rijn volgen, de rivier doet hier zijn naam écht eer aan, treffen we nog een grenspaal.

We genieten van het landelijke en de slootkanten vol kattenstaart met daarachter de blauwe lucht met schapenwolkjes. Mooi voor een foto terwijl blauwe libellen en dikke waterjuffers over het water dansen. En het blijft de hele dag fijn droog.106296823_291096078916987_4713441590199375468_n

We gaan Cothen door, oa over het Kersenpaadje, en kruisen dan de hoofdweg ‘Graaf van DSC00347Lynden van Sandenburgweg’, om koers te zetten naar……. Langbroek. We kunnen maar niet rechts af DSC00348slaan zoals in de route aangegeven. Oke, ik houdt het kort: we hebben helemaal niets te zoeken in Langbroek, we hadden vóór de hoofdweg al naar rechts gemoeten naar Kasteel Rhijnestein, waarbij één van de oudste bruggetjes over de Kromme Rijn te vinden is. Een vrouw maakt foto’s van haar partner voor de brug, maar of dit nu de oude brug is, dat kunnen ze niet vertellen. Ze vermoeden van wel.

Het is nog maar een paar kilometer naar Wijk bij Duurstede, maar op een of andere DSC00366manier lijken de laatste kilometers altijd van elastiek. En vlak voordat we de laatste keer de hoofdweg over DSC00368gaan treffen we, na alleen gesloten kersenboomgaarden, er nu toch één geopend. Er worden drie soorten verkocht waarvan we er elk mogen proeven. Ze zijn allemaal DSC00371heerlijk, maar onze voorkeur gaat uit naar de mierzoete Summit.

Smikkelend en pitten spuwend wandelen we het allerlaatste stukje naar de auto. We hebben vandaag de hele Kromme Rijn afgelopen. Gelukkig ging het goed vandaag. Peter is wel een paar keer gezwikt, maar dat komt vast doordat alles toch overstrekt is geweest.

42 km 10:30 19:30 uur.

https://photos.app.goo.gl/9GFrQt6wVDzganaZ8